De watertoren
De watertoren met stijlkenmerken van de Amsterdamse School, is ontworpen door architect H.F. Menters en werd gebouwd in de periode 1926-1927. De toren heeft een hoogte van 42 meter en is geheel opgetrokken uit metselwerk. De plattegrond is cirkelvormig en wordt op 4 plaatsen onderbroken door lisenen (steunberen). Tussen de lisenen zijn raampartijen en gemetselde rollagen opgenomen. De raampartijen en de rollagen liggen diep in het metselwerk waardoor de hoogte van de toren versterkt wordt. Op de hoogte van het drinkwaterreservoir is de cirkelvormige doorsnede van de toren groter. Hierdoor ontstaat een duidelijke herkenning van de plaats van het waterreservoir.

Historie
In de jaren ’70 is het schoonmetselwerk van de gehele toren voorzien van een laag spuitbeton waardoor het oorspronkelijke ontwerp niet meer herkenbaar was. De terugliggende raampartijen en rollagen tussen de lisenen werden door een metselwerkwand aan het oog ontrokken. Tevens zijn de raampartijen in de kop van de toren verwijderd en vervangen door metselwerk.

Renovatie watertoren
Eigenaar en opdrachtgever Vitens wilde de toren weer in haar oude glorie herstellen. Royal Haskoning kreeg de verantwoording voor de directievoering en het toezicht tijdens de uitvoering. Het renovatieproject omvatte het geheel verwijderen van de spuitlaag, het verwijderen van het metselwerk tussen de lisenen en het herstel van scheuren en oorlogschade in de metselwerkwanden. Verder zijn nieuwe raampartijen in de kop van de toren en tussen de lisenen aangebracht en is het voegwerk grotendeels vervangen. In de toren zijn aanpassingen gedaan aan de trapleuningen. Tevens is het staalwerk van het drinkwaterreservoir en de vloerbalken opnieuw geschilderd. Tenslotte is het platte dak voorzien van een nieuwe bitumineuze dakbedekking.